..




“Genç yaşınızda aklınıza takılan, kendi kendinize cevap aradığınız özgün soruyu ya da soruları nedenleriyle birlikte yazınız.”


Yazar Rumuzu: yazar1007
Eser Sıra Numarası: 180215eser01



                                                              DEĞECEK Mİ?

       Dersin bitişine kalmış dakikaları sayarken boşluğa gözlerimi dikmiş, tek bir soru üzerine düşündüm bugün. Üç günlük hayatımın kaç dakikasını bu şekilde sayarak bitirdiğimi hesaplamaya çalıştım önce. Sonra irkildim; ertesi günkü sınava hazırlanırken gözlerim kapanmasın diye yudumladığım kahveleri, alarmımı susturup, tembelliğe sarılıp, arkamı dönüp bir güzel yatmamak için kendime motivasyon aradığım sabahları; eve dönerken taşıdığım ve omuzlarımdan beni yere bastırırmışçasına ağırlaşmış çantamı, emeğimin karşılığını alabildiğim -kimi zaman da alamadığımı düşündüğüm- sınavları, “öğrenme” eylemini gerçekten merak duygusuyla gerçekleştirdiğim zamanları hatırladım. İçime dolan körelmişlik hissiyle tek bir soru sordum kendime ve belki de bir cevap ararmışçasına dünyaya. “Değecek mi?” dedim. “Gerçekten değecek mi?” yoksa üniversite sınavında stresin üzerime çökmüş baskısıyla yaptığım birkaç yanlış alabilecek mi hayallerimi çekip ellerimden? “Hiçbir şeyden emin olamayız bu hayatta, ne olacağı belli olmaz.” cümlesinin doğruluğuna her gün tekrar ve tekrar hayat bizi inandırırken, yarın hayatın tatsız bir sürpriziyle karşılaşabilecekken, yarınımız bile bu kadar meçhulken, yirmi yıl sonrasında rahat yaşıyor olabileceğimiz düşüncesi için en güzel yaşımızın binlerce saatini bunlara verdiğimize değecek mi? 

 Mutlu olabilecek miyim mesela tüm bunların hepsi sona erdiğinde? Yoksa bambaşka bir sistemin içinde bulduğumda kendimi, bu günlere özlemle mi bakacağım annemin baktığı gibi? Özleyebileceğim günler yaşayabiliyor muyum gerçekten? Veya hakkını verebiliyor muyum on yedi yaşımın? Yarın bile bugünkü kadar genç olamayacakken aslında, bugünümü dolu dolu geçirebildim mi? “Zaman kaybı” değil bahsettiklerim. Yalnızca biraz korkmak karşılığını alamamaktan. Bunları elimden geldiğince az düşünmeye çalıştım. Kafamı bunlar yerine matematiğe, edebiyata, dil bilgisine veya biyolojiye yordum. İyi notlar da aldım sınavlarımdan, şimdi önüme koysalar cevaplarını belki de çoktan unutmuş olduğum sorulardan. Yolun bu kadar başında olmamıza rağmen sonunu kestirmeye çalışırken, umduğumuz sonu yazabilecek miyiz kendimize? Etrafımızdakilerin bizim üzerimizdeki planlarıyla kendimize ait gerçek isteklerimizi ayırt edebilecek miyiz zamanı geldiğinde? Şimdi, etrafımda dönen tüm bu oyunlara ve sisteme birkaç dakika için de olsa mola vermiş, içtenlikle merak ettiğim halde cevabından korktuğum tek bir soru soruyorum: Değecek mi?
Milyonlarca genç olarak bu ikilemin arasında sıkışıp kalmış, aynı zamanda bunun üzerine düşünmekten fazlasıyla yorulmuş ve önümüze konulanı düşünmeden yapacak hale gelmiş-getirilmiş-iz. Anı yaşamak ve geleceğimize yatırım yapmak arasındaki ince çizgide ne yapacağımızı bilemez ve artık bunu düşünmez halde oturuyoruz. Hayatımız aslında koskoca bir yarışa dönmüşken, koşanlar neden ve neye koştuğunu dahi bilmiyorken kalanlarımızın koşmaya gücü dahi kalmamış. Sınavlar geçince, öğrendiklerimizin kafalarımızdan uçup gitmesi umurumuzda olmamış. Kâğıdımıza pilot kalemle yazılacak o çok önemli rakamlardan sonrası hakkında çoğumuz hiçbir fikir edinememişiz. Kısa vadeli hedeflerle büyük sona ilerlemişiz. Hepimiz ayrı yeteneklere sahipken aynı ağaca tırmanmak zorundaymışız.  Her gencin birbirinden çok farklı olduğunu savunur gibi davranıp sonra da hepsini aynı sınava tabi tutan sistemlerin altında sessiz kalmışız. Sonrasında da robotlaşmışız. Henüz amacımızı, gerçekten ne istediğimizi seçemeden ya da seçme fırsatına bile sahip olamadan yalnızca “bitsin de gidelim.” gibisinden rahatsız edici bir felsefeyle hayata bakmaya başlamışız. Umarım bir gün, kendi yolumuzu bulup kendi yarışlarımızda yarışabiliriz. 

    Hayatımızı sisteme göre şekillendirirken biraz da sistemi kendi hayatımıza göre şekillendirebiliriz. Umarım çok geç olmadan kendimize kalbimizden istediğimiz bir amaç bulup ona doğru ilerleyebiliriz.