..




Genç yaşınızda aklınıza takılan, kendi kendinize cevap aradığınız özgün soruyu ya da soruları nedenleriyle birlikte yazınız.


Yazar Rumuzu: ters8787
Eser Sıra Numarası: 171031eser01




                                                    İNSANLIK NEREYE GİDİYOR?

Son zamanlarda kendime sorduğum sorular arasında ‘insanlık nereye gidiyor?’ sorusu büyük bir yer kaplıyor. Sahiden insanlık nereye gidiyor? Acaba kaç kişi daha bu soruyu kendine sorup cevap arıyor? İnsan kelimesinin tanımını yapınız denildiğinde neler söyleyebilirsiniz? İnsan Allah’ın yeryüzündeki görüntüsüdür. İnsan akıl irade mantık sahibidir. Peki, insanlık denildiğinde aklınıza gelenler nedir? Benim aklıma gelenler hem iyi hem de kötü ne varsa hepsi. Çünkü insanlık artık anlaşılır ve iyi ya da kötü diye ayırt edilebilir değil. Sebebi son yıllarda insanlığın bir günün bile olaysız geçmemesi. Bugün birisi eşini öldürüyor yarın başka birisi intihar ediyor sonraki gün birisi tecavüze uğruyor sonraki gün madde bağımlısı birisi ölüyor. Buna benzer olaylar “İnsanlık nereye gidiyor?” sorusunu sorduruyor. 

Ne olacak peki? Hep daha sonraki gün diye devam edecek mi? Ne zaman son bulacak? Ne zaman bu olaylar artış göstermek yerine azalacak? Bence çoğu insan “İnsanlık nereye gidiyor?” ya da “Ben ne yapıyorum?” sorusunu kendine sormuyor. İnsanlar yaptığı yanlışlardan ders çıkarmak yerine aynı yanlışı hiç tereddüt etmeden tekrarlıyor. Kimse kimsenin yanlış yapmasına engel olmuyor hatta bazen yanlış yapmasına ortak bile oluyor. Bizi insan yapan şey görüntümüz mü, düşünmemiz mi, konuşmamız mı yoksa farklı duygular yaşayabilmemiz mi? 

Her şeyden önce insan sosyal bir varlıktır. Bizim ailemiz, arkadaşlarımız, dostlarımız kısaca çevremiz bulunuyor. Bu çevreye karşı gösterdiğimiz davranışlar beslediğimiz duygular bizi biz yapıyor. Günümüzdeki değişimler ve gelişmeler o kadar ilerlemesine rağmen bizler maalesef insanlık olarak, vicdan olarak çok fazla ilerleyemedik. Çevremizde, ülkemizde, dünyamızda olanlara karşı gittikçe daha duyarsız, umursamaz oluyoruz. Görüntümüz insan; ama içimiz sanki gittikçe robotlaşıyor. “Komşusu açken tok yatan bizden değildir.” sözünün etkili olduğu bir anlayıştan uzaklaştık. Neredeyse komşunun ekmeğine göz diken, sadece kendini düşünen insanlar haline geliyoruz.    
                       
     Sokakta düşüp kalan insanlara önce yardım eli uzatmak varken çoğu kişi telefonunu çıkarıp fotoğraf, video çekmeyi, uzaktan izlemeyi, başını bile çevirmeden dönüp gitmeyi tercih ediyor. Selamlaşmak insanlığın en doğal belirtilerinden biri. Ama gittikçe birbirimize selam bile vermiyoruz. Bu durumda insanlıktan nasıl bahsedilebilir?  Peki, bu şekilde insanlık nereye gidiyor? Aslında insanlık hiçbir yere gitmiyor hep yerinde sayıyor. Herkesi bu soruyu kendisine sormasına davet ediyorum.