..




Genç yaşınızda aklınıza takılan, kendi kendinize cevap aradığınız özgün soruyu ya da soruları nedenleriyle birlikte yazınız.


Yazar Rumuzu: sır2902
Eser Sıra Numarası: 180216eser51



                                                             PAMUK MU ŞEKER?

    “Sorgulamak” bizim hayatımız boyunca en fazla yaptığımız şeydir. “O nasıl oluştu, o neden böyle, bu sahiden böyle mi ?” gibi sorular hayatımızda en fazla yer alan sorulardır. Biz insanlar hayatımızda kısa bir süre olsa bile kafamızı meşgul eden sorulara sahip olmuşuzdur ve yahut hiç cevabını alamadığımız sorular. Ben ise küçükken hep yemek yemeyi seven bir çocuk olmuştum. “Hangi yemeğin içinde ne var, hangi yiyecek neyden yapılır?” gibi sorular ile hem annemi hem de babamı yıpratmıştım galiba. Çünkü çocuk olmak bunu gerektiriyordu. Soru sormayı gerektiriyordu. Eğer ki bu sorular cevaplanmaz ise yanılgı içinde kalıyor bir gafletin içinde buluyordum kendimizi. Benim en büyük gafletim de zaten buydu.

Ben küçük bir kız iken evin içinde durmayı hiç sevmezdim. Sürekli dışarıya çıkıp arkadaşlarımla oyun oynamak isterdim. Bunun içinde annemi de parka çekiştirirdim, tabi o da benimle gelmek zorunda kalırdı. Yine parka gittiğimiz bir günde her günden farklı olarak bir şey fark etmiştim. Parkın köşe başında bir şeyler satan bir adam vardı. Daha önce böyle bir yiyecek görmemiştim. Bu sırada bazı çocuklar annelerine, babalarına o şeyden aldırıyorlardı. Ben de ne olduğunu merak etmiştim. Çünkü hayatımda böyle bir şey görmemiştim. Birden fazla renk çeşidi vardı. Ve çok yumuşak bir yiyeceğe benziyordu.
Bu şeyin ne olduğunu çok ama çok merak etmiştim. Anneme sorduğumda hayatımı etkileyecek o iki kelime çıktı ağzından “pamuk şeker”. Annem pamuk şeker dediğinde heyecanlanmıştım ve annem bunu fark edip bana pamuk şeker almak istediğinde bu teklifi biraz düşünüp reddetmiştim. Çünkü evimizde hem pamuk hem de şeker bulunuyordu. Dışardan almak yerine kendi pamuk şekerimi yapabilirdim. Kendi kendime bir şeyler başarabilirdim. Eve gittiğimizde kâsenin birine biraz pamuk ve biraz şeker koydum. Bunu yemek için ne kadar sabırsızlansam da önce bizimkilere gösterip benimle gurur duymalarını sağlamalıydım. Lakin bana karşı tepkileri sadece gülmekti. Buna hiçbir anlam verememiştim.

Gözlerimi ertesi güne açmıştım ve bugün babam bana pamuk şeker alacağına dair söz vermişti. Pamuk şekeri ilk yediğimde ne kadar mutlu olduysam da pamuk şekerin pamuktan ve şekerden yapılmadığına bir o kadar da üzülmüştüm. Bunun yanında pamuk şeker benim için bir dönüm noktası bile sayılabilirdi. Çünkü büyüdükçe her şeyin aslında göründüğü gibi olmadığını fark ettim. Var olan her şey bizim tahin ve ya istediğimiz gibi de olmuyormuş. Küçüklüğümü uzun süre meşgul eden tek bir soru olmuştu “Pamuk şeker neden pamuk ve şekerden yapılmaz ki?” Eminim ki bu soru birçok çocuğu düşündürmüştür. Sanırım ben hala bu sorunun cevabını arıyorum ve ömrümün sonuna kadar da arayacağım. Çünkü ne kadar büyüsek de içimizde bir yerde daima bir çocuk yaşar ve bu çocuk bizim içimizdeki doğru insanı dışarı çıkarır. Bu yüzden içimizdeki çocuk asla ölmez.
İçimizdeki çocuk asla ölmemeli…