..




Genç yaşınızda aklınıza takılan, kendi kendinize cevap aradığınız özgün soruyu ya da soruları nedenleriyle birlikte yazınız.


Yazar Rumuzu: melankolika0000
Eser Sıra Numarası: 180217eser47



                                  İNSAN NASIL BİR BARDAĞIN İÇİNDE YAŞAR ?

 İnsanlar yarısı dolu olan bir bardak gibidir. Bazıları bardağa dolu tarafından bakıp tüm hayatı boyunca şükreder. Bazıları boş kısmı doldurabilmek için bir ömür harcar, tam olmak isterken içine sığdıramadığı fazlalıklar edinir. Kaybolmaktan mı korkuyorlar bilmiyorum, düşünce sağa savrulmak tanıdık yerlere savrulmak belki de onları cezbeden. Tüm hayatını bir bardağın içinde yaşamaya iten... Düzenli bir hayat için belki de bu kabulleniş. Gerçi onu da anlayamadım hiçbir zaman. İnsanların böylesine düzensiz bir dünyada düzenli bir hayat kurma çabalarını. Mutlulularını başka kişilerde aramalarını, kendileri için değil de başkaları için yaşamalarını, gereksiz fedakarlıkları… Öyle ya bazen sırf başkaları sığdırabilmek için su eksiltirsin bardağından. Başka sular karışsın diye sana… Fakat hepsi de bir bardağın içinde yaşamayı kabullenir, bulundukları kabın şeklini alırlar. Benimse aklım almıyor. İnsan, hayatını nasıl bir bardağın içine hapseder ? Ben, daha bu dünyaya sığamazken insanlar bir bardakta nasıl yaşar ? 

Boğazımıza düğümlenen kimseye anlatamadığımız acılarımız vardır. En derinlerimizde gizlediğimiz, geceleri uyutmayan, vücudumuzun her zerresinde saklanan acılarımız. Karanlığa hapsolan, derin yaralar açan, bize özgü acılarımız. Dinmesini isteiğimiz ama vazgeçemediğimiz. Benimse buydu işte. Bir bardağın içine sığmayan koca bir ruh, evrenin sonsuz büyüklüğünde küçücük bir beden. Doğduğumuz andan itibaren içine tıkıldığımız o bardaktan kendimi kurtarabildim mi bilmiyorum ama orda olmayı hep reddettim. Benim hiç olmamasını dilediğim bir özgürlük meselem var. Dinmesini istediğim ama vazgeçemediğim bir acım var. Tahmin edersiniz insane bazen o kadar yalnız olabiliyor.