..




Genç yaşınızda aklınıza takılan, kendi kendinize cevap aradığınız özgün soruyu ya da soruları nedenleriyle birlikte yazınız.


Yazar Rumuzu: mekik3535
Eser Sıra Numarası: 180215eser02



                                  KENDİNE SORULAR SORAR OLDU İNSAN

    Sevginin olmadığı, nefretin başladığı bu dünyada bazı yerlerde insan hep takılı kalıyor ve bitiyor. İşte o anda kendine sorduğu sorular başlıyor. Bu sorular sorumluluklarla artıyor, insan büyüdükçe kendine sorduğu sorular da büyüyor. Kimisi ailesi olmadığı için, kimisi ağladığı için, kimisi yalnız olduğu için hep kendine sorular soruyor hiç bitemeyen.

  Ne üzücü kendimize sorduğumuz sorular. Adalet mi bu ama ? Ben niye kendime soru soruyorum? Niye böyle bir şey yapar ki insan? Niye mi? Çaresi kalmadığında, yapacak bir şeyi olmadığında kimseye bir şey diyemediğinde kendine sorular sorar oldu insan. Kendine sorduğu bu sorularla git gide yalnızlaştı. Peki bu yalnızlık paylaşılır mıydı? Paylaşılırdı ama o anda kimseyi bulamadı insan, başladı yine kendine sorular sormaya, tabi kolay da değildi her sorunun cevabını almak ya da bulabilmek. İnsan ne zavallı kendine soru soracak kadar diyorsunuz şimdi olmamalıydı tabi. Derdini paylaşabileceği canlılar olmalıydı etrafında, çiçeğe derdini anlatmalıydı insan ama anlatamayacak kadar suskundu, ölmek istiyordu belki ama bir türlü kendine sorduğu sorulardan cevap bulamıyordu.
           
 Hep delirmek zorunda mıyız? Değiliz. Delirecek gibi oldu insan. Eve gitti yalnız başına kimseye bir şey sormadan,anlatmadan hayatın orta yerinde kalakaldı, uyumak istedi. Rüyaları aklına geldi, sonra sorduğu soruların cevabını bulmak istedi tabi bulamadı. Yaptığı şeylerin farkındaydı insan ama hep o kendine sorduğu sorular karşısına çıktı. Şimdi diyeceksiniz  niye bu kadar abartıyorsun belki kendine çok iyi soruları vardır.Yok bence mutlu, huzurlu olsa her şeyin bir cevabı olsa sorar mıydı kendine sorular. Hayatı yaşardı. Artık aklında öyle şeyler kalmış ki sadece sorular sorabilmiş kendine ama insanoğlu kendini şanslı hissediyor , mutlu diyor bakıyor aklında kalan sorular var .Bu sorular hep değişiyor, zaman geçtikçe büyüyorsun tabi kendine sorduğun sorular biraz  daha zorlaşıyor , daha da farklılaşıyor. Bazı soruların cevabını da bulamıyorsun kendini bitiriyorsun tabi bu sorular kişiye göre değişebiliyor.
            
 İnsanoğlu mutlu olmayı öğrenmeli. Bir gerçek var yani sevmek diye. Sevdiğiniz şeylere harcayın zamanınızı, boşu boşuna saymayın yerinizde. Kalkın hayatınızı yaşayın. Kimse için değil, kendine sorduğun sorular için değil. Her sorunun bir cevabı vardır elbet ama ne zaman cevabı gelecek de seni bulacak . Git kuş gibi özgürlüğüne. O kendine sorduğun soruların cevabı gelir elbet ama elinin tersi ile itersin bazılarını. Çünkü sorduğun soruların cevabı belki de sana göre yanlıştır. Kendine sorduğun sorular kalsın sende. Belki bir gün hatırlar ne kadar küçüktüm der gidersin, belki de hala kendine sorduğun sorulara hiç cevap bulamaya da bilirsin. Neden mi? Çünkü hala çikolata yiyemeyen çocuklar var , temiz su içmekten yoksun, daha bir üstü başı olmayan insanlar, ufak yaşta küçücük elleriyle para kazanmak zorunda olan çocuklar var .Peki onlar ne yapsın? Kendine soru sormaktan alabilir mi kendini? Sen en iyisi şükret yaşadığın hayata. O sorduğun soruların bir gün cevabı gelir ve bir bakmışsın  ki  balkonda çiçekleri sularken, çocukların top oynarken gelen seslerine alışmışsın. O cevabı gelmiş sorulara da gülersin. Umut et, umudunu kaybetme. Hiç beklemediğin anda her şey olur. Her zaman kendini şanslı hisset. Neden mi? Sen her şeyi görürken göremeyen insanlar var, sen istediğin yere giderken bir adım atamayacak insanlar var. Hayat kısa değil mi? İstediğin her şeyi yapamıyorsun ama koşamazsan bile gitmek zorundasın. Her şey devam ediyor sen gittikçe. Fark edemediğin umudun da senle beraber. Umudunu kaybetme, harekete geç.Gerektiğinde tek ve yalnız. Hayat çünkü düşüneceğin kadar uzun, yapacağın kadar kısa…